Αγαπητοί επισκέπτες της ιστοσελίδας του Στηρίζω.

Στο σημείο αυτό θα φιλοξενούνται άρθρα της επιστημονικής ομάδας του Στηρίζω, με θεματολογία που θα αφορά την οικογένεια, το γονέα και το παιδί.

Κάθε άρθρο θα φιλοξενείται για περίπου δύο εβδομάδες.

Μπορείτε να μας στέλνετε τις ιδέες σας , τα ενδιαφέροντα και τους προβληματισμούς σας ώστε να προετοιμάζουμε ζητήματα που σας αφορούν και για τα οποία επιθυμείτε πληροφόρηση, μέσω της φόρμας επικοινωνίας μας.

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά

Η Πρώιμη διάγνωση της δυσλεξίας

Άντζελα Αγάθου, Νηπιαγωγός, Ειδ. στην Ειδική Αγωγή

 

    Έντονο είναι τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον γονιών,

εκπαιδευτικών αλλά και ειδικών επιστημόνων σχετικά με το πότε είναι

δυνατή η διάγνωση της δυσλεξίας με ασφάλεια. Οι απαντήσεις στο

ερώτημα αυτό ποικίλλουν, καθώς άλλοι την τοποθετούν στη σχολική και

άλλοι στην προσχολική ηλικία. Με τον όρο διάγνωση και αξιολόγηση της

δυσλεξίας, αναφερόμαστε στο σύνολο των στρατηγικών, οι οποίες

απευθύνονται τόσο στον ίδιο το μαθητή, όσο και στην οικογένεια, το

σχολείο, το κοινωνικό περιβάλλον του. Δε μιλάμε δηλαδή, για μία απλή

διαδικασία με στόχο την διαπίστωση της ύπαρξης της δυσλεξίας μέσα

απ΄τα κατάλληλα ψυχομετρικά τεστ, αλλά για μία σύνθετη διαδικασία.

    Γονείς, επαγγελματίες υγείας και επαγγελματίες της εκπαίδευσης

συμμετέχουν στη διαδικασία αξιολόγησης, ο καθένας καταθέτοντας τη

δική του άποψη, η οποία αντιμετωπίζεται με την ανάλογη βαρύτητα,

καθώς μέσα από την κατάθεση των απόψεων καθενός απ΄τούς

εμπλεκόμενους φορείς, συντίθεται το μαθησιακό προφίλ του μαθητή,

ολοκληρωμένο και χωρίς παραλήψεις. Οι γονείς αποτελούν ενεργό

κομμάτι της διαδικασίας διάγνωσης και αξιολόγησης και οι απόψεις τους

κρίνονται ιδιαιτέρως βαρύνουσες. Ο γονέας ως καθημερινός αποδέκτης

των συμπεριφορών του παιδιού και έχοντας ολοκληρωμένη εικόνα των

ικανοτήτων του σε καθημερινές δεξιότητες, είναι εκείνος που θα πρέπει

να εντοπίσει πρώιμα σημάδια για τυχόν μελλοντική εμφάνιση της

δυσλεξίας. Η δυσκολία οργάνωσης που χαρακτηρίζει τα παιδιά με

δυσλεξία εμφανίζεται και ως δυσκολία οργάνωσης συμβόλων στη σωστή

ακολουθία, όπως αυτή απαιτείται για τις δεξιότητες της ανάγνωσης και

της γραφής. Κατά την προσχολική ηλικία η δυσκολία αυτή εμφανίζεται

στις καθημερινές δραστηριότητες του παιδιού, όπως το δέσιμο των

κορδονιών, το ντύσιμο, το βάδισμα κτλ. Πρώιμοι δείκτες δυσλεξίας

αποτελούν: -οι δυσκολίες στον προφορικό και γραπτό λόγο                      

-η επιβραδυνόμενη γλωσσική ανάπτυξη

 -οι ελλείψεις σε δεξιότητες αδρής και λεπτής  κινητικότητας

 -η δυσκολία χωροχρονικού προσανατολισμού

 -η αδυναμία συγκέντρωσης

 -οι δυσκολίες στην ακουστική και οπτική επεξεργασία πληροφοριών κ.α

Έχει σημασία να κατανοήσουμε ότι μία έγκαιρη διάγνωση της δυσλεξίας

μας επιτρέπει να επιλέξουμε τα κατάλληλα θεραπευτικά προγράμματα

για τα παιδιά μας και να συμβάλλουμε στην αποφυγή συναισθημάτων

ματαίωσης που πιθανόν να οδηγήσουν μελλοντικά σε σχολική αποτυχία

 

Η προσαρμογή του παιδιού στον Παιδικό Σταθμό

Της Άντρεα Σάμπο Πετσάλη

 

Τελείωσε το καλοκαίρι και ήρθε το φθινόπωρο. Παρ’ όλο που ο μήνας Σεπτέμβριος είναι ζεστός, φέρνει νέα σχολική χρονιά για τα παιδιά μας , αλλαγές στη ζωή  και  στο πρόγραμμα της οικογένειάς μας. Όταν τα παιδιά γίνονται  περίπου 2,5  με 3 ετών (βέβαια πολλές φορές και νωρίτερα) σχεδόν όλοι οι γονείς σκέφτονται να τα εντάξουν σε παιδικό σταθμό. Κατά τη διάρκεια αυτής της ιδιαίτερης περιόδου, γονείς και παιδιά καλούνται συνήθως για πρώτη φορά να βιώσουν την εμπειρία του αποχωρισμού. Όταν τα παιδιά ξεκινούν να πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό συμβαίνουν δύο ταυτόχρονες και σημαντικές αλλαγές στη ζωή τους: Από τη μία αρχίζουν να στερούνται την παρουσία, την ασφάλεια και την φροντίδα των γονιών τους (και ιδιαίτερα της μητέρας τους), και από την άλλη αρχίζουν να δημιουργούν νέους δεσμούς και σχέσεις έξω από την οικογένειά τους,  αποκτώντας  νέες εμπειρίες. Αλληλεπιδρούν με νέα πρόσωπα, νέους χώρους, όπου η καθημερινή ζωή βασίζεται σε νέους και διαφορετικούς κανόνες. Σε αυτές τις καινούργιες συνθήκες καλούνται παιδί και γονείς να ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝ. Το παιδί καλείται να αναπτύξει την δεξιότητα  να βρίσκει νέες ισορροπίες στο καινούργιο του περιβάλλον και έτσι δοκιμάζεται η νοητική, η κοινωνική και η συναισθηματική του ικανότητα. Η ένταξη όμως του παιδιού στον Παιδικό Σταθμό δεν σημαίνει το πέρασμα σε μια καινούργια φάση ζωής μόνο για το παιδί, αλλά και για όλη την οικογένεια. Κάποιοι γονείς μπορεί να αισθάνονται ακόμα και ενοχές ή τύψεις που αφήνουν το παιδί τους σε « ξένα χέρια»  ή μπορεί να φοβούνται μην πάθει κάτι κακό ή ακόμα και  ότι θα χάσουν την αγάπη τους. Όσο μάλιστα προσπαθούν οι γονείς να κρύψουν αυτά τα συναισθήματα, τα παιδιά το αντιλαμβάνονται και ο αποχωρισμός γίνεται ακόμα πιο δύσκολος.

Είναι θετικό να πηγαίνουν τα παιδιά σε Παιδικό Σταθμό, γιατί βοηθάει την κοινωνική τους ανάπτυξη, μαθαίνουν να ζουν σε ένα δομημένο περιβάλλον, αποκτούν καλύτερο λεξιλόγιο, γνωρίζουν άλλους  συνομήλικους, μαθαίνουν να κάνουν υπομονή και γενικά η όλη εμπειρία βοηθάει τα παιδιά να γίνουν λίγο πιο ανεξάρτητα (μεταξύ πολλών άλλων).

Κατά τη διάρκεια της προσαρμογής στον Παιδικό Σταθμό, ο τρόπος αντίδρασης των παιδιών είναι διαφορετικός και εξαρτάται και από τον τρόπο προσαρμογής. Μπορεί το παιδί να προσαρμόζεται εύκολα, μπορεί να κλαίει απαρηγόρητα, είτε στο σπίτι, είτε στην ώρα του αποχωρισμού. Άλλα παιδιά μπορεί να έχουν δυσκολίες στον ύπνο ή να γίνονται πιο επιθετικά. Μπορεί και να μην θέλουν να συνεργαστούν με τους γονείς τους το πρωί (δεν θέλουν να ντυθούν ή να φάνε) ή  αναφέρουν ότι πονάει η κοιλιά τους. Μπορεί και να ζηλεύουν τα αδέλφια τους περισσότερο αυτήν την περίοδο. Μπορεί ακόμη κάποια παιδιά να «παλινδρομήσουν» σε προηγούμενες συμπεριφορές, π.χ. να παρουσιάσουν νυχτερινή ενούρηση, φοβίες, να θέλουν να κοιμηθούν με τους γονείς τους. Μπορεί ακόμη και το ίδιο παιδί να έχει όλες αυτές ή κάποιες από αυτές τις συμπεριφορές. Συνήθως αυτές οι αντιδράσεις δεν ταυτίζονται με την ύπαρξη κάποιας διαταραχής, αλλά είναι η ένδειξη της προσαρμογής του παιδιού.

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν την προσαρμοστικότητα του παιδιού στον Παιδικό Σταθμό όπως η προσωπικότητά του, το πόσο ασφαλές ή ανασφαλές νιώθει, η οριοθέτησή του, τα πιθανά  προβλήματα που βιώνει η οικογένεια (π.χ. οικονομικά προβλήματα, προβλήματα υγείας, διαζύγιο, κλπ), επίσης οι πρόσφατες αλλαγές στη ζωή της οικογένειας και η ηλικία του παιδιού.

Οι γονείς είναι σε θέση να βοηθήσουν τα παιδιά τους στην προσαρμογή. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να προετοιμαστούν οι γονείς οι ίδιοι για αυτήν την αλλαγή συναισθηματικά, έπειτα να προετοιμάσουν τα παιδιά (εξηγώντας τους με  απλά λόγια που θα πάνε, τι θα κάνουν εκεί, πόσο θα μείνουν, κλπ). Είναι καλό οι γονείς να σέβονται τους φόβους του παιδιού και  να το βοηθήσουν να διαχειριστεί αυτούς τους φόβους. Επίσης καλό είναι να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα σταδιακής προσαρμογής του παιδιού σε συνεργασία με τους υπεύθυνους παιδαγωγούς. Βοηθάει το παιδί επίσης να συμμετέχουν και οι δύο γονείς, καθώς και να το βοηθάνε να αποκτήσει φίλους στο Παιδικό Σταθμό έτσι ώστε να αισθάνεται πιο άνετα στο χώρο.

Η ένταξη του παιδιού στον Παιδικό Σταθμό σημαίνει μεγάλωμα, ανάπτυξη, είναι απαραίτητο βήμα στη ζωή του, καθώς θα κληθεί πολλές φορές στην πορεία να κάνει αποχωρισμούς και προσαρμογές έτσι ώστε να μπορεί να πατάει καλά στα πόδια του.

Καλή αρχή λοιπόν και  καλή σχολική χρονιά σε όλους σας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μαθητές και Επιλογή Επαγγέλματος, της Ελεάννας Καλούδη

 

Αγαπητές μαθήτριες,

 Αγαπητοί μαθητές,

το να επιλέξει κάποιος το ιδανικό για εκείνον επάγγελμα, δεν είναι η πιο εύκολη υπόθεση. Προϋποθέτει να βρίσκεται σε ώριμη ηλικιακά φάση, να διαθέτει συναισθηματική και ψυχική ισορροπία, καθώς και να γνωρίζει επαρκώς τις πληροφορίες που αφορούν στην αγορά εργασίας.

Σίγουρα συχνά αναρωτιέσαι για το ποιο επάγγελμα σου ταιριάζει καλλίτερα. Είτε δυσκολεύεσαι να σκεφτείς ποιο μπορεί να είναι αυτό, είτε σου αρέσουν πολλά επαγγέλματα εκ των οποίων αδυνατείς να ξεχωρίσεις τα σημαντικότερα για σένα. Να είσαι σίγουρος/η ότι αυτό που βιώνεις αποτελεί κοινή εμπειρία για το μεγαλύτερο ποσοστό, όχι μόνο των εφήβων, αλλά και ενηλίκων που αναθεωρούν την εκπαιδευτική και την επαγγελματική τους ζωή.

Η περίοδος της εφηβείας, όπου καλείσαι να επιλέξεις το επάγγελμα που θα ακολουθήσεις, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η ιδανικότερη. Κατά την εφηβεία, ο βαθμός ωριμότητας του ατόμου βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, οι συναισθηματικές εξάρσεις και οι ψυχολογικές διακυμάνσεις είναι συχνές και οι πληροφορίες που λαμβάνεις σχετικά με τα επαγγελματικά ζητήματα είναι περιορισμένες. Όμως πάραυτα, αυτή είναι η πρώτη βασική περίοδος στη ζωή σου που θα χρειαστεί να λάβεις μια σημαντική στρατηγική απόφαση σχετικά με την εκπαίδευσή σου, η οποία θα πρέπει να στοχεύει στην επαγγελματική κατεύθυνση που έχεις αποφασίσει να επιλέξεις.

Ορισμένα βήματα που θα σε οδηγήσουν σε μια συνετή απόφαση είναι τα παρακάτω:

Ενίσχυση της Αυτογνωσίας σου: Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις πράγματα για τον εαυτό σου. Ποιος/α είσαι; Πώς σε κρίνουν οι Σημαντικοί για σένα άνθρωποι; Τι θα ήθελες να είναι διαφορετικό στη ζωή σου; Ποια στοιχεία σε κάνουν να διαφέρεις από τους άλλους; Ποια είναι τα ελαττώματα και ποια τα προτερήματά σου; Ποιες είναι οι αξίες σου; Σε ποιες δραστηριότητες είσαι αποδοτικός/ή και σε ποια όχι; Σε τι βαθμό ανταπεξέρχεσαι στις σχολικές σου υποχρεώσεις;

Διερεύνηση των Προσόντων σου: Οπωσδήποτε έχεις προσόντα, ακόμα κι αν ανήκεις στην κατηγορία αυτών που δεν το πιστεύουν. Όλοι οι άνθρωποι έχουν προσόντα και όλοι μπορούν να καλλιεργήσουν ορισμένα από αυτά. Τι ικανότητες διαθέτεις λοιπόν; Ποια τα ταλέντα σου; Ποια πράγματα μαθαίνεις εύκολα; Σε ποια είσαι αποδοτικός/ή; Πόσο καλά μιλάς ξένες γλώσσες; Είσαι διεκδικητικό άτομο; Καταλαβαίνεις τα συναισθήματα των άλλων; Γνωρίζεις πώς να μεταδόσεις μια γνώση;

Το υποθετικό σενάριο της ζωής σου στο μέλλον: Μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια από σήμερα; Που βρίσκεσαι; Ποιους συναναστρέφεσαι; Πώς είναι η καθημερινότητά σου; Τι επάγγελμα έχεις ακολουθήσει; Πώς κατέληξες στο συγκεκριμένο επάγγελμα; Υπό ποίες συνθήκες εργάζεσαι; Πώς είναι η προσωπική σου ζωή;

Αυτό το «παιχνίδι φαντασίας» είναι πιθανό να αποκαλύψει σημαντικές πληροφορίες για το πώς θα ήθελες να είναι η επαγγελματική αλλά και η προσωπική σου ζωή στο μέλλον και συνεπώς ποια εκπαιδευτική πορεία θα μπορούσε να σε οδηγήσει σε αυτήν.

Η γνωριμία σου με την αγορά εργασίας: Πόσα πραγματικά γνωρίζεις για τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά εργασίας; Ποια επαγγέλματα θεωρούνται κορεσμένα για τα επόμενα χρόνια και ποια φαίνεται να εξασφαλίζουν καλές προοπτικές για επαγγελματική αποκατάσταση; Αξιοποίησε την πληροφόρηση που μπορείς να αντλήσεις από υπηρεσίες Συμβουλευτικής και Επαγγελματικού Προσανατολισμού, από μαθήματα ή σεμινάρια ΣΕΠ, από Γραφεία Διασύνδεσης, ιστοσελίδες και βιβλία που περιλαμβάνουν σχετικές έρευνες. Να θυμάσαι πάντα, όμως, ότι οι συνθήκες στην αγορά εργασίας είναι αρκετά ρευστές και, συνεπώς, είναι δύσκολο να προβλεφθούν επακριβώς σε μακροπρόθεσμο επίπεδο.

Έρευνα για τα επαγγέλματα που σε ενδιαφέρουν: Ποια επαγγέλματα σου αρέσουν και με ποιες σπουδές συνδέονται; Ποιο είναι το μέσο διάστημα σπουδών για τα επαγγέλματα αυτά; Ποια μαθήματα διδάσκονται κατά τη διάρκεια των σπουδών; Υπάρχουν ειδικά μαθήματα στα οποία πρέπει να εξεταστεί κάποιος προκειμένου να εισαχθεί σε συγκεκριμένα τμήματα; Υπάρχουν θέσεις στους εργασιακούς τομείς που σε ενδιαφέρουν; Ποιες ειδικότητες έχουν αναγνωρισμένα επαγγελματικά δικαιώματα και ποιες πρόκειται να αποκτήσουν στα επόμενα χρόνια;

Συζήτηση με άτομο εμπιστοσύνης: Αφού στραφείς στον εαυτό σου, προκειμένου να τον γνωρίσεις καλύτερα, αφότου συνειδητοποιήσεις πράγματα για τα ενδιαφέροντα και τις κλίσεις σου και συγκεντρώσεις πληροφορίες για τις σπουδές και τα επαγγέλματα που πιθανώς σε ενδιαφέρουν, η συζήτηση με ένα άτομο της εμπιστοσύνης σου θα μπορούσε να αποβεί ιδιαίτερα ωφέλιμη. Σκοπός της συζήτησης δεν είναι η μεταβίβαση της ευθύνης της απόφασης για το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό σου μέλλον. Σκοπός της είναι να σε βοηθήσει να δεις τα πράγματα σφαιρικότερα, να ακούσεις κι άλλες απόψεις και να «ακούσεις» καλύτερα τις δικές σου. Το άτομο αυτό θα μπορούσε να είναι ένας εκπαιδευτικός, ένας σύμβουλος ΣΕΠ, ο γονιός σου, ο μεγαλύτερος αδελφός ή ένας πολύ καλός φίλος που νοιάζεται για σένα.

Εν κατακλείδι:

Η επιλογή σπουδών και επαγγέλματος είναι κοινώς αποδεκτό ότι αποτελεί μια σημαντικότατη διαδικασία. Δεν είναι η μοναδική στιγμή της ζωής σου, όμως, όπου θα κληθείς να λάβεις μια απόφαση από την οποία θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό το μέλλον σου και η ζωή σου σε όλες της τις εκφάνσεις. Οπλίσου λοιπόν με ψυχραιμία και αισιοδοξία και χτίσε μια ζωή χαρούμενη και ολοκληρωμένη. Καλή επιτυχία σε κάθε σου προσπάθεια και καλή σταδιοδρομία!